Er was geen eind en geen begin, toen Aeneas werd geboren
En nu ik aan 't zoeken ben, slaan de klokken in de toren
Het verhaal, voor wie 't wil horen, van een eindeloze reis
Een man veegt scherven bij elkaar en metselt zerken in de grond
Ik wandel door dit doodsgevaar, omdat ons huis hier vroeger stond
Maar ik ben vreemd en ongezond op een eindeloze reis
Ik kom misschien aan een station, door schele bedelaars verwacht
De laatste trein ontmoet de zon, de avond valt angstwekkend zacht
En ik ben vreemd en zonder kracht op een eindeloze reis
En als ik vraag waar ik nu ben, staren mensen achter kragen
Daar bestraat ver weg van hen, niemand antwoordt op mijn vragen
Want ik ben vreemd en al vele dagen op een eindeloze reis
En als iemand mij verwacht, kom ik terug en dan zal blijken
Het was nooit zoals ik dacht en het zal er nooit op lijken
Het is vreemd om neer te strijken na een eindeloze reis
