CHRIS:
Ze was nergens te vinden
Schat, wat scheelt eraan?
ELLEN:
Kim was hier
Ze heeft het moeten horen van mij
JOHN:
Oh mijn God, het is mijn schuld
CHRIS:
We hadden niet moeten gaan
ELLEN:
Nee, als iemand het mij moest vertellen dan zij.
Zij trok bij jou in, dat zei je wel, maar
Chris je verzweeg het voornaamste:
Je hield van haar!
CHRIS:
Het was twee weken maar
Ellen, op mijn woord
JOHN:
Voor haar duurt het vort
ELLEN:
Zwijg nou maar en praat niet alles goed
Ze leek onhandelbaar
Een vrouw die afstand doet
Van haar kind
JOHN:
Zij ziet jouw zoon volledig als Amerikaan
ELLEN.
Snap je niet dat zij zich nog ziet als je vrouw
Das niet waar en ik wil dat ze het hoort uit jouw mond
Das toch ook de waarheid voor jou?
CHRIS:
God je twijfelt, Ellen, dat doet zeer
Een veteraan die heeft vaak
Geen leven meer
Ik heb jou...
ELLEN:
Redeneer wat je wil
Maar ze schonk je een zoon
In je nachtmerries riep je
Voortdurend om haar
Twee jaar lang iets verzwijgen
Dat is niet gewoon
Ik wil weten of jij nu haar kiest of mij
CHRIS:
Wil je echt weten hoe het was?
Ellen, ik was een ander toen
Geen benul wie ik was
Waarom ik er kwam
Om mijn gevoelens lag een dam
Zo hield ik het vol in Vietnam
Toen ik die gore oorlog vocht
Vond ik opeens waar ik naar zocht
Saigon in puin, maar zij was heel
Gevoel werd weer ineens reeel
Wat ik toen door haar ogen zag
Een land dat te creperen lag
Dat plantgebrand werd, leeggeroofd,
Toen heb ik zo in haar geloofd
Ja ik wilde haar redden, beschermen
Amerikaan ben je toch?
Dan weet je waar je voor staat
Maar ik ging veel te ver
Zoals velen met mij
In een land vol geheimen die je niet begrijpt als soldaat
Vanuit die puinhoop bouw ik nou
Heel langzaam en onzeker
Weer iets nieuws met jou
ELLEN:
Ook hier komen wij doorheen
Wij zijn samen wij zijn een
Mijn geluk, Chris, dat ben jij
CHRIS (GELIJKTIJDIG):
Ik had het je moeten zeggen
Ben ik je vertrouwen nog waard?
Mijn geluk hangt af van jou...
SAMEN:
Alleen
