Als de dag van toen, hou ik van jou.
Misschien oprechter en bewustertrouw.
Want toch steeds weer is een dag zonder haar een verloren dag,
met stil verlangen naar.
Weer een dag als toen, waarop ze zei:
"Jij bent mijn leven sta aan mijn zij.
En wat, wat er ook gebeuren mag.
Ik hou nog meer van jou,
als toen die dag."
Ik weet nog goed hoe alles toen begon.
Hoe vol geheimen was de weg die voor ons lag.
Een weg waarvan je soms de rand niet zag.
Maar wat er ook gebeurde, aan 't einde scheen de zon.
Ik tel de dagen die sindsdien verstreken,
al lang niet meer op de vingers van één hand.
De tijd kan niets meer van jouw beeld verbleken,
al is de weg ook nog zo lang, naar ons land.
Als de dag van toen, hou ik van jou.
Misschien oprechter en bewustertrouw.
Want toch steeds weer is een dag zonder haar een verloren dag,
met stil verlangen naar.
Weer een dag als toen, waarop ze zei:
"Jij bent mijn leven sta aan mijn zij.
En wat, wat er ook gebeuren mag.
Ik hou nog meer van jou,
als toen die dag."
Geen enkel uur is er dat ik berouw.
Al geldt voor mij als troost, slechts één herinnering.
Nog meer dan gist'ren wacht ik nu op jou,
maar minder nog dan morgen,
als de dag begint.
Als de dag van toen, hou ik van jou.
Misschien oprechter en bewustertrouw.
Want toch steeds weer is een dag zonder haar een verloren dag,
met stil verlangen naar.
Weer een dag als toen, waarop ze zei:
"Jij bent mijn leven sta aan mijn zij.
En wat, wat er ook gebeuren mag.
Ik hou nog meer van jou,
als toen die dag."
Als de dag van toen, hou ik van jou.
Misschien oprechter en bewustertrouw.
Want toch steeds weer is een dag zonder haar een verloren dag,
met stil verlangen naar.
Weer een dag als toen, waarop ze zei:
"Jij bent mijn leven sta aan mijn zij.
En wat, wat er ook gebeuren mag.
Ik hou nog meer van jou,
als toen die dag
