refr.:
Ze zijn weer terug, ze zijn weer terug, ze zijn weer t'rug
Om 't stadsbeeld te verfraaien
En uit de vuilnisbak te snaaien
Hoera, de zwervers zijn terug
Laat hen ons begroeten
De zwervers zijn terug, op blote voeten
Ze zijn ontsnapten allemaal
Uit een doodgewaand verhaal
Van Dickens, Speeks, op school gehad
Ze lopen nu weer door de stad
Ze scharrelen 't centrum door, met rafels aan hun pijpen
Ik kijk ze altijd even na, om ze te begrijpen
refr.
Een jonge man met vuile baard liep in zichzelf te spreken
Bloodsvoets in de kou van Maart, hij zag niet dat wij keken
In lompen, hoogstens dertig jaar, wat kan zo'n man bewegen
Wat bezielt hem, vanwaar z'n zonderlinge wegen
refr.
Ik voel, als ik een zwerver zie, al heeft hij vast geen stuiver
Altijd een vaag soort jaloezie, en niet alleen maar huiver
Wij denken dat in ons bestaan meer systeem zit en meer lijn
Wij zijn kurken op de oceaan, zonder zwervers te zijn
