Kalamaria na zamku:
Ach pane wzacny, wzpominate na wase slowa wabiwa?
I pozwani - tak me tu mate a se mnou prosba tryzniwa.
Muze byt, ze neskromne ja prani zrowna mam,
jedno je wsak nesporne ze wdecna budu Wam.
Satrapold:
Wzdyt nebyt Was, tak zda se by po mne slehla zem,
tu kazde prani Wase jest pro me rozkazem.
Kalamaria:
Ja nezadam si hriwen wzacnych, ni draheho kameni,
jen swobodu kdyz racte wratit Atramentowi.
Satrapold:
On odpykat si winu ma za jazyk swuj tak zpozdily...
Kalamaria:
Ze pil - jen tim jsem winna ja, sklenky mysl zkalily.
Satrapold:
Toz stan se tedy po twe wuli, kdyz Satrapold swe slowo dal.
Wsak neco tez mi slibis k wuli by s ducharenim skoncowal!
Dnes odpoledne na welbloudy chci Te s sebou wzit,
to abych w lese nezabloudil, doprowod Twuj mit.
Kalamaria:
Wy tusim zchuzku na zaprenou si se mnou chcete dat?
To ladi dobre s lesni scenou kdyz jste s kone spad.
Ac zda se mi to prapodiwne, prece rada wyplnim,
kdyz pomohu tim z kobky temne - Atramentowi!
